Herfoarme Tsjerke Earnewâld

FOWE

grûnslach en doel fan de stifting FOWE

tsjerketsjinsten

kontakt

foar it bûsboekje

de Earn

Oer skepping en evolúsje

De takomst fan leauwen en tsjerke

De profeet as hoeder

Hoe te bidden?

De Geast fan God

Twa ferskillende wizen fan leauwen?

Wierheid

Seiderjûn

Betinke

Duco Arris Vorster, dûmny en mystikus

Oer Messias- en eintiidferwachtings

De skatkeamer fan ús hert

Begjinne by it begjin

Gewoane minsken

Twa gedichten fan Roemi

As God net bestiet, kin hja ek in frou wêze

Oer De Rottefalle nei Jorwert nei Earnewâld

Dr. Rienk Klooster beroppen yn Earnewâld

Kahlil Gibran: oer it houlik en oer bern

Leauwige ferbylding as antydepressivum

God is leafde, byldspraak, poëzij . . .

It pak fan ús heit

Hjir stean ik foar!

Kryst kollum

Longerjend lânskip: oer dichter C.O. Jellema

Slauerhoff en Jorwert (1)

Slauerhoff en Jorwert (2)

Slauerhoff en Jorwert (3)

Slauerhoff en Jorwert (4)

Slauerhoff en Jorwert (5)

Slauerhoff en Jorwert (6)

Slauerhoff en Jorwert (7)

Slauerhoff en Rinsma

Net te froed en net te tsjoed

Skepping en evolúsje, twa ferskillende taalfjilden

Siebe de Boer: sykje nei wat ferburgen leit

Johannes Hendrikus Zelle, in legindaryske dûmny

Jierdei! God en de twade sekse

Ympresjes fan in reis nei Sina

oer de nije Earn

Charles Darwin - de evolúsjeteory

Darwin, Nietzsche en de morele tinkflater

Johannes Calvyn

it kwea as macht en as realiteit

nij diakonaal doel: Sviatoslav

oer bûgd wêzen en oerein kommen

deltein yn ´e hel

de karre fan Jiskepûster

leauwe yn in God dy´t net ´bestiet´

it Krystferhaal

fuotstappen yn it sân

hoe lang moatsto noch?

ferslach stúdzjeferlof 2007

de ljurk en de kikkerts

de krusiging fan Jezus

de moard op Theo van Gogh

de Bibel:Hillige skrift en Wurd fan God?

de Protestantse Kerk in Nederland

de kening dy´t God sjen woe

de ferstannige soan: in Joadsk ferhaal

Oertinkings

Goed Freed en it lijen fan de minske

Advintspreek: de essinsje fan it bestean

Oer de Hoop

De echte druvebeam

Presys op tiid gongst ek wer fuort

In nij begjin meitsje

oer hawwe en wêze

oer Jezus en it kwea fan syn tiid

oer ‘Tuskentiid’ en 1 Korintiërs 13

oer de Geast fan Pinkster

oer Jona en it kwea

oer Genesis en Markus en it kwea

oer Mattéus en Job: de goede en de wylde weet

mar ferlos ús fan it kweade

oer Eksodus en Micha

oer Preker en ús Godsbyld

de trije wizen

God as de ´Almachtige´

oer Job en de almacht fan God

tsien preken oer it ‘Us Heit’

Frijheid

de Earnewâldster Rûnte

program foar it winterskoft 2018 - 2019

Trinus Hoekstra oer globalisearring en kredytkrisis

Hessel Posthuma oer it kwea yn it Boeddhisme

Evert van Olst oer it goede libben en it kwea

J.H. Laenen oer goed en kwea yn Joadske mystyk

Jan Greven - it kwea as macht en as realiteit

Sytse Ypma - God als Iets is geen porem

Jan Greven - veranderend religieus landschap in Nld

list mei literatuer side 1

list mei literatuer side 2

Mail: tine.vanminnen@kpnplanet.nl


FOWE  -  De Earn


Juny 2010


Kahlil Gibran (1883 - 1931)


Dizze dichter, filosoof en keunstner waard berne op 6 jannewaris 1883 yn in Maronnityske (kristlike) famylje yn it doarp Bisharri yn it bercheftige noarden fan Libanon. Libanon wie yn dy tiid in provinsje fan it grutte Ottomaanske ryk fan de Turken.

Syn heit wurke by de belesting mar waard yn 1891 oppakt foar fertsjustering. Hy waard yn 1894 wer frijlitten, mar Gibran syn mem Kamila hie doe al besletten om nei de Feriene Steaten te emigrearjen.

Yn 1895 ferfear de famylje en hja setten har nei wenjen yn Boston, dêr’t mem Kamila de kost fertsjinne foar harsels en har fjouwer bern.

Op skoalle foel Kahlil op troch syn tekentalint en troch in befreone keunstner krige er de kâns om te studearjen yn Europa.

Hy ferstoar oan leverkanker yn New York yn 1931 en syn famylje hat him op syn eigen fersyk te hôf brocht yn syn bertedoarp Bisharri. De natuer en omkriten fan dat doarp spylje in wichtige rol yn syn byldzjende keunst en syn dichtwurk.

Miljoenen fan Arabysk-sprekkenden binne bekend mei syn wurk yn it Arabysk.

Yn de lêste 20 jier fan syn libben begûn er ek yn it Ingelsk te skriuwen.

The Prophet - dêr't de folgjende twa stikken út oerset binne - wurdt algemien as syn masterwurk beskôge.

Yn de sechstiger jierren wie it tige populêr yn de “hippy-kultuer” en it is ek in hânboek yn New Age fermiddens.

Guon fan syn boeken binne ek wol yn it Nederlânsk te krijen, mar ik wit net oft der ek Fryske oersettings fan binne*. Ik haw dêrom sels twa stikken út de Profeet oerset, dy't ik hiel moai fyn. De haadstikjes oer it houlik en oer bern, dy't eins ferplichte lêskost wêze moatte soenen foar elkenien, dy't oan in houlik begjint of neitinkt oer it opfieden fan bern (al moat iksels tajaan dat ik noch altyd net troud bin en ek gjin bern haw en dus eins fan beide gjin ferstân ha).


Jan Lautenbach


Kahlil Gibran — The Prophet

ISBN13: 97 89 069 637 662


Kahlil Gibran — De Profeet

ISBN13: 97 80 394 404 288


* Nei oanlieding fan dit artikel hearde ik, dat goeie kunde fan my (Hein Boersma) der ek al ris oersettings fan makke hie.


oer it houlik


En hy (de profeet Almustafa) antwurde en sei:

Jim binne tegearre berne en sil foar ivich en altyd tegearre bliuwe.

Jim sille tegearre wêze as de wite wjukken fan de dea jim dagen fersilje.

Ja, sels yn it stille ûnthâld fan God sille jim tegearre wêze.

Mar lit der romte wêze yn jim tegearre wêzen,

en lit de winen fan de himels tusken jim dûnsje.


Hâld fan elkoar, mar meitsje gjin bân fan de leafde:

Lit it leaver in weagjende see wêze tusken de iggen fan jim sielen.

Folje elkoars beker, mar drink net út ien beker.

Jou elkoar fan jim iten, mar yt net fan itselde brea.

Sjong en dûnsje tegearre en wês fleurich,

mar lit elk fan jim him/harsels wêze,

Sa't de snaren fan in lute harsels binne

en dochs trilje mei itselde muzyk.


Jou jim herten, mar net yn elkoars bewar.

Want allinne de hân fan it Libben kin jimme herten omfiemje.

En hâld tegearre stân, mar net te ticht by elkoar:

want de pylders fan de timpel steane op harsels,

en de iik en de sipres groeie net yn elkoars skaad.


oer bern


En hy sei:

Jimme bern binne net jim bern.

Hja binne de soannen en dochters fan Libbens' langstme nei harsels.

Troch jimme binne se kommen, mar se binne net út jimme,

En al binne se by jim, se binne net jim eigendom.


Jim meie har jim leafde jaan, mar net jim tinzen,

Want hja hawwe har eigen tinzen.

Jim meie har lichem in tehûs jaan, mar net harren sielen,

want har sielen ferbliuwe yn it hûs fan moarn, dêr't jimme net komme kinne,

sels net yn jim dreamen.

Jim meie jim bêst dwaan om op har te lykjen,

mar besykje net om se te meitsjen lykas jimsels.

Want it libben giet net werom yn de tiid en it kliemt ek net oan juster.


Jim binne de bôgen,

dêr't jim bern as libbene pylken troch fuortsketten wurde.

De bôgesjitter sjocht it doel op it paad fan it ûneinige en Hy spant jim

mei al Syn krêft, sadat Syn pylken fluch en fier fleane sille.

Lit jim yn blidens bûgje yn de hannen fan de bôgesjitter;

want sa't Er hâldt fan de pylk dy't fuort fleant,

sa hâldt Er ek fan de bôge dy't stabyl is.