Desimber 2004
Meditaasje nei oanlieding fan de moard op 2 novimber 2004

Ik wie mei de auto ûnderweis, doe’t ik de radio oansette en premier Balkenende oan it wurd hearde oer de moard op Theo van Gogh. By it ûnferwachts hearren fan sa’n freeslik berjocht giet der in skok troch jin hinne: “Hoe kin dit yn de goedigens? En yn Nederlân noch wol?” It hâldt jin dwaande en de sneins dêrop haw ik der yn de tsjinst wiidweidich omtinken oan jûn.    

"Theo van Gogh is vermoord en allemaal zijn we gewond geraakt", mei dy wurden brocht Freek de Jonge yn syn konferânse de sneintejûns dêrop syn gefoelens ûnder wurden. Dêrmei sloech er de spiker op de kop, want ik haw ek it gefoel dat it barren fan 2 novimber ús as Nederlanners allegearre rekket, sear docht sels en dat wy der ek allegear oars fan wurden binne.
Hiel bliid wie ik mei de brief dy’t ik in pear dagen nei de moard krige fan it Platform Levensbeschouwing Kleurrijk Fryslân, ûnderskreaun troch fjouwer minsken: Ds. Corry Nicolay fan de Protestantske tsjerke, Imam Mustafa Önlü fan de Turkske mienskip yn Ljouwert, Imam A. Kharrad fan de Marokkaanske mienskip yn de Fryske haadstêd en Jan Bosman, funksjonaris fan it Katholieke Steunpunt Maatschappelijk Activeringswerk.
Yn dat brief waard mei ôfgriis sprutsen oer de koelbloedige moard op Theo van Gogh en de oprop dien om gjin geweld út te dragen yn wurden en dieden, mar as minsken fan ferskillende godstsjinstige en etnyske eftergrûn op in freedsume en respektfolle wize mei-elkoar om te gean.

Mar tagelyk wurde wy ús derfan bewust dat it der yn Nederlân op it heden tige slim foar stiet. En ek dat wy derop ferge wurde om rekkenskip te jaan fan ús eigen posysje en ferantwurdlikheid. Sa moatte wy ús bygelyks de fraach stelle oft de frijheid fan it wurd sizze wol dat alles mar sein wurde kin en moat sûnder rekkenskip te hâlden mei de gefoelens fan in oar?
De tendins wie ommers: Alles  moet kunnen!  En dat guon dingen lykas de Ingelsken sa treflik sizze not done binne, dat miste der yn Nederlân faak oan. Dêrmei ik ek wer net sizze wol dat der nije taboes yn it libben roppen wurde moatte.
It moat lije kinne om de dingen dy’t sein wurde moatte earlik te sizzen. En ik moast tinke oan de spreuk fan de fersetsman Van Randwijk: "Een volk dat voor tyrannen zwicht zal mear dan lijf en goed verliezen. Dan dooft het licht!"
Allinne is it wol is de toan dy't de muzyk makket.

Fierders steane wy foar de wichtige fraach: wat soene wy yn ús eigen lytse rûnte dwaan kinne yn dizze sitewaasje?  Wat dat oanbelanget, bin ik fan betinken dat it in goed ding wêze soe, dat wy wat mear ynformaasje en ynsjoch krije yn wat de islam krekt foar in godstsjinst is en wat it leauwen foar in moslim betsjut. En fierders dat wy beseffe moatte dat moslim wêze net itselde is as  fûnemintalist wêze, ekstremist
of terrorist.
Wy moatte ús yn gjin gefal liede litte troch eangst dy’t allinne mar ferblinet en betizet. It is wichtich om de dingen goed te ûnderskieden en it respekt te bewarjen foar dy minsken dy’t dan wol oare gewoanten hawwe
as ús en oars leauwe, mar dy’t fierders folslein goedwollend binne.
It brief fan it niisneamde Platform is yn alle gefallen in goed sinjaal op it goeie momint en in teken fan hoop mei it each op de takomst.

Rienk Klooster